Een site gemaakt en nu?

Niet lang nadat mijn moeder in 2018 de diagnose Alzheimer-vasculaire dementie middenfase ernstig kreeg, ben ik hierover gaan schrijven. De intentie was een kort stukje te schrijven van zo’n 275-300 woorden, net zoals mij ikjes en ik..

Het werden er meer… véél meer.. en er komen er nog meer. Alleen.. wat doe ik dan met al die woorden? .. Waarom en voor wíe heb ik het geschreven? Het heeft veel te maken met mijn eigen verwerkingsproces, het laat zien waar ik tegenaan liep en loop. Hoe processen gaan, wat het met de mensen dichtbij de dementerende doet. Het brengt mij terug naar mijn kindertijd, naar mijn eigen kleine gevechtjes..naar wie ik was en wie ik gaanderweg ben geworden en wie ik zou willen zijn of juist niet..

Een hele reis, met misschien wel tips, handvatten en inzichten wetende dat dit geheel persoonlijk is en zeker niet werkzaam of handzaam voor een ander hoeft te zijn…

De site is gemaakt, of en hoe ik het ga vullen?

Nicole

Als dementie je pad kruist..

Als dementie je pad kruistDementie in welke vorm dan ook sluipt je leven binnen, nestelt zich in je en neemt je over..Je hebt het in het begin niet in de gaten.. of misschien soms wel en in de loop van de tijd komen er steeds meer haarscheurtjes in je geheugen… dan is er ontkenning die de sluipende dementie verbloemd waardoor ze ongestoord haar gang kan blijven gaan.. totdat het eens zichtbaar wordt voor de buitenwereld..Het is een lange hobbelige weg waar je zo nu en dan over puntige uitsteeksels jezelf behoorlijk kunt bezeren, waarin Dementie altijd voorop loopt en je met regelmaat kan misleiden…

“Ik ben toch niet gek”

Het verhaal over mijn moeder, over mij, over ons..Want dementie krijg je niet alleen, dementie heb je met zijn allen